Historia

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 16, czerwiec 2008 17:12

Odsłony: 2005

Bez żadnych skrupułów można o nich mówić MISTRZYNIE, ZWYCIĘŻCZYNIE czy NAJLEPSZE siatkarki w województwie. Jak wszystkim wiadomo, nasze wspaniałe siatkarki „Sparty”, które reprezentowały swoje Gimnazjum we Fromborku 14 maja odniosły jedno z największych sukcesów w swojej karierze.

    Kto by pomyślał, że z trzydziestoosobowej grupy, która uczęszczała na zajęcia siatkówki w 2000 roku, wyłonią się takie siatkarki? Jako jedna z Orliczek pamiętam tę zabawę. Było to siedem lat temu, ale uwierzcie, że takich przeżyć się nie zapomina. W końcu to połowa mojego życia. Nietrudno więc zapomnieć o pierwszych spotkaniach z piłką, o nauce ułożenia rąk do odbicia, o uśmiechu, kiedy piłka po zagrywce znalazła się po drugiej stronie siatki, czy o jakże wtedy dla nas skomplikowanych ćwiczeniach. Pod okiem pana Tomka Jodko to były naprawdę wspaniałe początki dla nas, wtedy trzecioklasistek.

    Pierwsze sukcesy to nie były żadne szczególne osiągnięcia na zawodach, ale jak już wcześniej wspomniałam, błahostki, które sprawiały nam ogromną radość. Dopiero później powoli zaczęło się wszystko zmieniać. „Mistrzostwa Woj. Warmińsko-Mazurskiego „2” Dziewcząt”- tak brzmi napis umieszczony na naszym pierwszym medalu. Rok później obok niego pojawił się kolejny.  Choć byłyśmy dwukrotnymi wicemistrzyniami pozostał pewien niedosyt. Myślę jednak, że nikt wtedy nie myślał o większym sukcesie. Przypominam, że dla uczennic SP to było naprawdę wiele.

    Nie minęło wiele czasu, a nawet nie zauważyłyśmy kolejnych zmian. Pan Tomek awansował w naszych oczach na prawdziwego trenera, a my stawiałyśmy kolejne, coraz pewniejsze kroki. Siatkówka przestała być zabawą, a prawdziwą pasją( dla niektórych z nas nawet powietrzem, bez którego nie da się żyć). Zaczęły się pierwsze przeżycia obozowe, wspólnie przegadane noce, szaleństwa i inne niezapomniane historie.

    Myślę, że gdy zapytacie którąś z Orliczek o to, jakie jest jedzenie w Nowym Mieście Lubawskim albo, co Marta Łuczak krzyczała do kamery podczas Ćwierćfinałów MP w Lublinie, to żadna nie zawaha się z odpowiedzią, a na jej twarzy pojawi się szczery uśmiech.

    Chodzi mi o to, by pokazać wam, że nie jesteśmy jedynie dziewczynami biegającymi po jednej stronie siatki, ale osobami, które się kochają i szanują. Tyle lat to nawet nie jak w starym dobrym małżeństwie, ale w prawdziwej rodzinie. Tak, wiem… niedługo opuścimy mury szkoły, a po nas zostaną puchary, medale czy zdjęcia. Większość z nas jednak dalej będzie kontynuowała swoją przygodę z piłką w Sparcie. Fromborska Siatkówka znana jest nie od dzisiaj. Już wiele lat temu dziewczyny( teraz już dojrzałe kobiety) robiły to, co my. Myślę, że kiedy odchodziły ze szkoły także nie było im łatwo. Na szczęście znalazłyśmy się my. Te, które postanowiły włożyć wysiłek, czas i serce, by nadal móc rozsławiać fromborskie gimnazjum (obecnie miasto Braniewo). Nie mam najmniejszych wątpliwości, że na nasze miejsce wejdą kolejne talenty, które pokochają ten sport tak jak my.

    Już w czerwcu odbędą się nieoficjalne Mistrzostwa Polski, na których będziemy reprezentować nie tylko naszą szkołę, ale także ludzi, którzy zapewnili nam lepsze warunki do rozwoju, a mianowicie działaczy w klubie Sparta Braniewo. Trzymajcie mocno kciuki. O dokładnym terminie rozgrywek zostaniecie jeszcze poinformowani. Z góry nie dziękuję, by nie zapeszyć. Nasza praca (miejmy nadzieję, ze owocna) jest dla tych, którzy w ciągu siedmiu lat przyczynili się do uzyskania przez nas takiego poziomu gry.

    Na koniec chciałabym życzyć każdemu, by znalazł coś, co go tak zainspiruje, jak nas sport.

    To ostatnie zdanie dedykujemy najwspanialszemu trenerowi na świecie. Mamy nadzieję, że zapamiętacie to na długi czas, bo my będziemy je nosić w swoim sercu już zawsze. Bowiem: „W życiu najważniejsze są: miłość, siatkówka i miłość do siatkówki”.

Magda Kurowska